materiał zewnętrzny
Metody “domowe”
Pierwszą „kategorią” technik testowania czystości substancji psychoaktywnych są wszystkie metody, które można przeprowadzić… w domowym zaciszu — pod warunkiem posiadania kilku narzędzi. Są dosyć proste (wymagają jedynie znajomości podstawowych zasad BHP!) i nie wiążą się z wysokimi kosztami. Niestety, w zamian za to pozostawiają spory margines błędu — co w przypadku niebezpiecznych dla zdrowia substancji jest ogromną wadą. Ale wciąż — warto je poznać.
Badania organoleptyczne
Czyli w skrócie — ocena jakości substancji na podstawie jej zapachu, wyglądu i smaku. Z samej definicji może być bardzo niebezpieczna, a przy tym niezbyt precyzyjna — nie polecamy nikomu.
Badanie rozpuszczalności
Poszczególne substancje psychoaktywne w różny sposób zachowują się w kontakcie z alkoholami (np. z metanolem) — i tę właściwość także wykorzystuje się do badania czystości narkotyków. Dla przykładu: MDMA, kokaina i amfetamina świetnie rozpuszczają się w metanolu, a kofeina — bardzo źle. Jeżeli więc część próbki kokainy się nie rozpuści w tej cieczy — mamy sygnał, że nie jest to narkotyk w swojej czystej postaci.
Paski testowe
Standardowo pasków testowych używa się przy badaniu obecności narkotyków w organizmie na próbce moczu, śliny lub krwi. Jednak ze względu na ich właściwości — obecność bardzo czułych przeciwciał — można je zastosować także do weryfikacji próbki samej substancji.
Przy pomocy pasków wykryjemy z dość dużą pewnością obecność m.in. fentanylu, czyli niezwykle niebezpiecznego środka, odpowiedzialnego za obecny kryzys narkotykowy w USA.
Odczynniki kolorymetryczne
Najbardziej rekomendowana metoda testowania substancji psychoaktywnych w warunkach pozalaboratoryjnych.
Gwoli wyjaśnienia — odczynnikami kolorymetrycznymi nazywamy środki chemiczne (z reguły w płynnej postaci), które zmieniają swój kolor pod wpływem styczności z określoną substancją psychoaktywną.
W porównaniu z wcześniej wymienionymi metodami badanie przy pomocy odczynników jest zdecydowanie najbardziej miarodajne — zwłaszcza jeśli posłużymy się zestawem kilku odczynników, które pozwolą wykluczyć ewentualne domieszki i zmniejszyć margines błędu.
Przykładowo — mefedron test PRO Test zawiera pięć odczynników, które nie tylko zidentyfikują pozytywnie obecność mefedronu, ale także MDMA, opioidów (np. fentanylu) czy amfetaminy.
Metody laboratoryjne
W profesjonalnych laboratoriach — medycznych, farmaceutycznych czy policyjnych — do testowania narkotyków wykorzystuje się bardzo zaawansowany (i drogi) sprzęt. Umożliwia on zarówno skuteczne badanie jakościowe (identyfikację substancji), jak i ilościowe (oznaczenie stężeń).
Najczęściej stosowanymi technikami są:
GC/MS (chromatografia gazowa-spektrometria masowa) — identyfikująca m.in. kokainę, (met)amfetaminę, ketaminę oraz tzw. NSP (nowe substancje psychoaktywne);
LC/MS (chromatografia cieczowa-spektrometria masowa) — pozwalająca zidentyfikować i określić czystość m.in. LSD oraz fentanylu;
HPLC (wysokosprawna chromatografia cieczowa) — wykorzystywana do analizy składu chemicznego zarówno leków, jak również opioidów, kokainy, marihuany, LSD oraz… środków dopingujących.
Prawidłowo przeprowadzone badanie takimi metodami pozwala w stu procentach określić charakter i czystość substancji — i nie pozostawia wątpliwości co do jej legalności.
Napisz komentarz
Komentarze