Boże Narodzenie to czas miłości i pojednania

Wielkimi krokami zbliżamy się do Świąt Bożego Narodzenia. Robimy zakupy, myślimy o prezentach. I tak jak co roku – chcemy, aby to były nasze najpiękniejsze święta. Pragniemy spędzić je razem, by móc tak jak kiedyś wspólnie z całą rodziną połamać się opłatkiem, usiąść do stołu, zaśpiewać kolędę. A potem razem pójść na pasterkę. 
Jednak dla wielu z nas tegoroczne święta będą inne. Bowiem już kolejny rok przeżywamy je w cieniu koronawirusa. A to oznacza, że nie każdemu będzie dane się spotkać i usiąść z całą rodziną przy stole. Wśród nas będą i tacy, którzy mimo że bardzo tego pragną, nie będą mogli się spotkać, bo przebywają w szpitalu, bo boją się zarazić, a także ci, którzy są ze sobą skłóceni i nie potrafią wyciągnąć ręki na pojednanie… Może niejednemu zakręci się łza w oku, bo tych, których kochamy, już przy nas nie będzie. 
W obliczu kruchości naszego istnienia powinniśmy jeszcze bardziej docenić to, że dane nam będzie spędzić te Święta wspólnie z rodziną. Z tymi, których kochamy, z tymi, którzy może są trudni i z powodu których cierpimy. Niech te Święta będą dla nas okazją do tego, byśmy podziękowali sobie nawzajem za to, że jesteśmy. A może powinniśmy też powiedzieć komuś zwykłe przepraszam. Pierwsi zróbmy krok na drodze pojednania i przebaczenia, abyśmy mogli przeżywać z radością Boże Narodzenie.
Doceńmy dany nam czas i cieszmy się sobą nawzajem, gdyż nic i nikt nie jest dany nam na zawsze. Kiedy będziemy się łamać opłatkiem, bądźmy dla siebie wdzięczni i pełni miłości. Zawsze, ilekroć uśmiechasz się do swojego brata i wyciągasz do niego rękę, jest Boże Narodzenie (Matka Teresa z Kalkuty).
Nie potrafilibyśmy kochać, gdyby Bóg w osobie Bożego Dziecięcia nie nauczył nas kochać prawdziwie. W noc Bożego Narodzenia zaprośmy Jezusa do naszych rodzin, do naszego serca, aby blask Jego miłości rozjaśnił mroki egoizmu, pychy, braku przebaczenia. Poprośmy Jezusa, aby na nowo narodził się w naszych duszach i podziękujmy Mu za to, że do końca nas umiłował.