CZYM SIĘ RÓŻNI KWARANTANNA OD NADZORU EPIDEMIOLOGICZNEGO?

Kwarantanna stosowana jest wobec zdrowych osób, które miały kontakt z osobami zakażonymi lub podejrzanym i zakażenie koronariwusem. Jest również obowiązkowa dla osób powracających z zagranicy. Osoba objęta kwarantanną przez dwa tygodnie nie może wychodzić ze swojego domu – nawet z psem na spacer. Do osoby w kwarantannie nie wolno przychodzić.
Nadzór epidemiologiczny również trwa 14 dni. Objęta nim może zostać osoba, która przebywała w tej samej przestrzeni co osoba zarażona. Chodzi tutaj o sytuację, gdy nie było bezpośredniego kontaktu z chorym. Nadzór epidemiologiczny odbywa się w porozumieniu z pracownikami inspekcji sanitarnej po wywiadzie epidemiologicznym. - Należy przejść na pracę zdalną w domu, zawiesić życie towarzyskie, ograniczyć do minimum wyjścia. Dwa razy dziennie mierzyć sobie temperaturę, kontrolować swój stan zdrowia – czytamy w artykule na rządowej stronie gov.pl.
Kontrola sanitarna prowadzona jest na granicach kraju, w tym również portach lotniczych i morskich. Osoby podróżujące pytane są o to skąd wracają i jak się z nimi skontaktować na terenie Polski. Mogą mieć mierzoną temperaturę.
Izolacja domowa służyć ma odosobnieniu osoby chorej, której stan zdrowia nie wymaga hospitalizacji. Stosowana jest wobec osób, u których badanie wykazało zakażenie koronawirusem. Podczas izolacji domowej obowiązuje szereg zasad, na przykład: całą dobę należy przebywać w jednym pokoju, w którym nie przebywają inni domownicy, domownicy nie powinni zbliżać się do chorego na mniej niż 2 metry, z pokoju z którego korzysta osoba chora nie powinna wynosić rzeczy, gdy chory musi opuścić pokój powinien założyć na usta i nos maseczkę, pościel i piżamę należy zmieniać co dwa dni, a ręczniki codziennie, należy też używać oddzielnych sztućców, talerzy, kubków i szklanek, z których nie korzystają inne osoby. Ponadto wszyscy domownicy podlegają kwarantannie w czasie trwania izolacji chorego oraz 14 dni po uznaniu osoby zakażonej za zdrową. (es)