BIAŁY DANIEL ODWIEDZA NIEGOWĘ

-Taka ciekawostka z Niegowy. Przesyłam zdjęcia białego Daniela, jest on rzadkością, spaceruje sobie w Niegowie i zagląda na podwórka -pisze Małgorzata.

Trudno stwierdzić, czy widywany w Niegowie biały daniel do albinos (zdecydowanie rzadziej spotykany), czyli taki, który nie wytwarza melaniny. Można by to poznać po kolorze oczu, zwykle będą czerwone lub różowawe. Ze zdjęć które dostaliśmy, trudno to stwierdzić jednoznacznie.

Może to być też rzadko występująca biała odmiana daniela, która też przyciąga uwagę. Daniele występują w odmianie płowej, jasnej, czarnej i białej.

Skąd wrażenie, że są tak rzadkie?

Białe osobniki rzeczywiście występują rzadziej niż typowo ubarwione daniele, dlatego każda obserwacja przyciąga uwagę. W Polsce regularnie pojawiają się doniesienia leśników i obserwatorów przyrody o spotkaniach z takimi zwierzętami, szczególnie na Śląsku, Mazurach czy Pomorzu.

Łoś, Jeleń i Sarna, a Daniel

U łosi, jeleni i saren, zarówno albinizm, jak i leucyzm występują incydentalnie. Osobniki te, szczególnie albinosy, borykają się z licznymi trudnościami w środowisku naturalnym, co znacznie zmniejsza ich szanse na osiągnięcie dojrzałości i rozmnażanie. Daniel jest jedynym spośród wymienionych gatunków jeleniowatych, u którego występuje znaczne zróżnicowanie umaszczenia, obejmujące również białe odmiany. Co istotne, w przypadku danieli biała szata nie zawsze jest wynikiem genetycznej wady. Daniele mogą występować w czterech głównych odmianach barwnych (typowej, normalnej – brązowo-płowej, czarnej - melanistycznej, jasnej z wyraźnymi plamami i białej). Biała barwa jest naturalnym, dziedzicznym wariantem umaszczenia, a nie chorobą genetyczną upośledzającą zwierzę. Białe daniele, będące naturalną odmianą barwną, nie mają problemów ze wzrokiem ani nadwrażliwości na słońce. Ich oczy są normalnie ubarwione, a skóra, choć jasna, nie jest pozbawiona całkowicie melaniny. Mimo to, nawet białe daniele, które są naturalną odmianą, mogą być bardziej narażone na drapieżniki ze względu na mniejszą zdolność do kamuflażu w środowisku innym niż śnieżne. 

Konsekwencje dla przetrwania w środowisku naturalnym

Białe umaszczenie stanowi poważne utrudnienie dla zwierząt żyjących w dzikim środowisku. Biała sierść sprawia, że zwierzęta są znacznie bardziej widoczne dla drapieżników. Roślinożercy, tacy jak łosie, jelenie, sarny i daniele, polegają na kamuflażu, aby uniknąć wykrycia. Biała szata w środowisku innym niż zimowe (pokryte śniegiem) czyni ich łatwym celem. Z powodów zdrowotnych (fotofobia, światłowstręt), osobniki dotknięte albinizmem rzadko osiągają dojrzałość w naturze, co dodatkowo tłumaczy ich ekstremalną rzadkość.

U łosi, jeleni i saren oba te stany są niezmiernie rzadkie i stanowią poważne wyzwanie dla przetrwania. Daniel jest wyjątkiem, gdyż białe umaszczenie może być u niego naturalną, dziedziczną odmianą barwną, niezwiązaną z chorobami genetycznymi i ich konsekwencjami. Obserwacja takiego osobnika jest zawsze przypomnieniem o złożoności i różnorodności genetycznej natury. (źródło: https://borki.bialystok.lasy.gov.pl)